του Δημήτρη Μαρωνίτη

για το βιβλίο: Stephen Hawking, Το χρονικό του Χρόνου


Το Χρονικό του Χρόνου του Stephen Hawking, προορισμένο για ευρύ αναγνωστικό κοινό, είναι ένα συναρπαστικό δοκίμιο της Φυσικής Επιστήμης, στη μακροσκοπική και μικροσκοπική της διάσταση, που ευτύχησε στην ελληνική του απόδοση: στην επιστημονική του, μεταφραστική και γλωσσική επιμέλεια συνέβαλαν ο Κωνσταντίνος Χάρακας και ο Παντελής Μπουκάλας. Η εισαγωγή του είναι γραμμένη από τον Βασίλη Κ. Ξανθόπουλο, τον επιφανή πανεπιστημιακό δάσκαλο, που τον εσκότωσε πρόσφατα ο ασύλληπτος ακόμη φονιάς του Ηρακλείου. Όσο για τον συγγραφέα, δεν πρόκειται μόνο για διασημότητα και πρώτο όνομα της Αστροφυσικής των ημερών μας. Το παράλυτο και αμίλητο πια κορμί του φιλοξενεί έναν νου που αστράφτει από έμπνευση, σοφία, ανθρωπιά και χιούμορ. Η γραφή καθιστά σχεδόν προσιτά τα απρόσιτα κατορθώματα της Φυσικής Επιστήμης και συγχρόνως δείχνει την αφέλειά μας, όταν επιμένουμε να ορίζουμε περιοριστικά τον χώρο της λογοτεχνίας. Γιατί εδώ το χρονικό του Σύμπαντος δίνεται με τον οίστρο ενός επιστήμονα-ποιητή. Όσο για την ορολογία του βιβλίου, σκέφτομαι πως αν την πρόσεχαν οι επαγγελματίες ποιητές του τόπου μας και του καιρού μας, θα μπορούσαν να γλιτώσουν μια και καλή από τις φυσιολατρικές τους αισθηματολογίες. [...]


Το Βήμα της Κυριακής, 10 Φεβρουαρίου 1991