Τηλέφωνο παραγγελιών: 2109244852
Δωρεάν μεταφορικά από 45€
Παιδικό Πανεπιστήμιο (Τόμος 2)
Οι επιστήμονες εξηγούν τα μυστήρια του Κόσμου
ΕκτύπωσηEmail

Σελίδες βιβλίου: 248
Ηλικίες: άνω των 10
Εκτύπωση βιβλίου: Έγχρωμο
Διαστάσεις: 17 x 25 εκ.
Δέσιμο: Πανόδετο
Έτος έκδοσης: 2006
Ξένος εκδότης: Deutsche Verlags-Anstalt
ISBN: 978-960-6717-00-0
ID Ευδόξου: 22768175
Βάρος: 0,800 χλγ.
  • Διαθεσιμότητα:
  • Διαθέσιμο
Τιμή έντυπου βιβλίου:
23,00 €
Τιμή προσφοράς:
18,40 €
Έκπτωση:20%
  • Όλες οι παραπάνω τιμές είναι χωρίς ΦΠΑ 6%
  • ΔΩΡΕΑΝ μεταφορικά για αγορές άνω των 45 €


Λίγα λόγια για το βιβλίο:

• Γιατί μεγαλώνουν τα φυτά; • Γιατί ονειρευόμαστε; • Γιατί μπορούμε να ακούμε τους ήχους; • Γιατί δεν επιτρέπεται η κλωνοποίηση του ανθρώπου; • Γιατί οι μεγάλοι έχουν περισσότερα δικαιώματα από τα παιδιά; • Γιατί τα αρχαία ελληνικά αγάλματα είναι γυμνά; • Γιατί εγώ είμαι Εγώ; • Γιατί τα άστρα δεν πέφτουν από τον ουρανό;

Το Παιδικό Πανεπιστήμιο δίνει ευκολονόητες απαντήσεις σε μερικά από τα δυσκολότερα ερωτήματα του Κόσμου μας.

Ένα έξυπνο και διασκεδαστικό επιστημονικό βιβλίο για νεαρούς —και όχι μόνο— αναγνώστες.

Το 2002, στο Πανεπιστήμιο του Τίμπινγκεν ξεκίνησε ένα ελπιδοφόρο πείραμα: η δημιουργία του πρώτου «Παιδικού Πανεπιστημίου». Τρία χρόνια μετά, η ιδέα έγινε θεσμός στην κεντρική Ευρώπη. Παιδικά Πανεπιστήμια έχουν ξεφυτρώσει στις περισσότερες πόλεις της Γερμανίας, αλλά και στη Βιέννη, στη Ρώμη, στη Βασιλεία, στο Όσλο, στο Σαιν Γκαλ και στη Ζυρίχη.

«Στη δεύτερη χρονιά του Παιδικού Πανεπιστημίου, ακόμη περισσότερα παιδιά κατέκλυσαν το αμφιθέατρο και παρακολούθησαν με μεγάλη περιέργεια τις παραδόσεις των πανεπιστημιακών καθηγητών για την αρχαία ελληνική τέχνη, το Εγώ αλλά και τους κινδύνους της κλωνοποίησης. […] Θα ήταν υποκριτικό να μην παραδεχτούμε ότι, όσο ετοιμάζαμε τούτο το βιβλίο, δεν σκεφτήκαμε καθόλου τους καημένους τους μεγάλους, στους οποίους, λόγω της μεγάλης συμμετοχής, δεν επιτράπηκε η είσοδος στην αίθουσα διδασκαλίας. Το βιβλίο μας αυτό λοιπόν επιτρέπεται να το διαβάσουν και οι μεγάλοι, αρκεί να τους δώσουν την άδεια οι μικροί.
» […] Οι αρχικοί ενδοιασμοί αποδείχτηκαν αβάσιμοι: “Είναι για γόνους πανεπιστημιακών καθηγητών”, είπαν ορισμένοι, “για παιδιά εξαρτημένα από τις εντολές των φιλόδοξων γονιών τους ή αποκλειστικά και μόνο για υπερπροικισμένα από τη φύση ανήλικα —για παιδιά που, έτσι κι αλλιώς, πιάνουν πουλιά στον αέρα”. Όταν όμως όλοι είδαν με πόση άνεση κινήθηκαν τα παιδιά στα αμφιθέατρα, πώς εδώ ένα αγόρι κουβαλούσε μαζί του το σκέιτμπορντ του και εκεί ένα κορίτσι σημείωνε σε ροζ χαρτί με λουλουδάκια μια αποφθεγματική φράση για την κλωνοποίηση, πώς συνωστίζονταν τα παιδιά γύρω από το έδρανο του καθηγητή ζητώντας αυτόγραφα και κάνοντας χίλιες δύο ερωτήσεις, τότε όλοι οι ενδοιασμοί διαλύθηκαν.
»Το Παιδικό Πανεπιστήμιο, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, ανήκει σε όλα τα παιδιά του κόσμου. Και όλοι εκείνοι οι γκρινιάρηδες και οι μίζεροι που συνηθίζουν να κατηγορούν τη νεολαία για τη μουσική της και τα gameboy της, και που παραπονούνται γιατί παλιότερα όλα ήταν “τόοοσο καλύτερα”, αυτοί τώρα καλά θα κάνουν να πάψουν να μεμψιμοιρούν.
»Έστω και μόνο γι’ αυτό άξιζε που αποτολμήθηκε το Παιδικό Πανεπιστήμιο».

• Το 2005, το Παιδικό Πανεπιστήμιο τιμήθηκε με το «Βραβείο Descartes για τη διάδοση της Επιστήμης», την ύψιστη διάκριση που απονέμει η Ευρωπαϊκή Ένωση για επιστημονικά προγράμματα


Παρουσιάσεις - Κριτικές:

Τι να πούμε στα παιδιά...

Για την ορθή λειτουργία του περιεχομένου αλλά και την μέγιστη εμπειρία σας κατά την περιήγησή σας στην ιστοσελίδα μας χρησιμοποιούμε cookies. Πολιτική απορρήτου, GDPR και cookies.